Szukaj

Dorastanie w świecie sportów walki: jakie cechy łączą osoby trenujące od dziecka?

Niezależnie od uprawianego sportu walki, jest kilka cech typowych dla osób, które w procesie dorastania uparcie trenowały sporty walki. Żelazny charakter to tylko jedna z nich. Co jeszcze ich łączy?
Jakie cechy łączą osoby trenujące sporty walki od dziecka?

Spis treści

Posiadanie ostoi

Gorszy czas w życiu? Zakończenie związku? Zwolnienie z pracy? Żadne z tych wydarzeń nie ma wpływu na Twój klub, który wciąż stoi na swoim miejscu i zawsze na Ciebie czeka. Po zamknięciu drzwi sali zyskujesz 1,5 godziny na uwolnienie swoich myśli od tego, co obciąża Cię psychicznie.

Dodatkowym plusem jest posiadanie bazy znajomych, którzy będąc na sali prawie zawsze, zapewne są w stanie udzielić Ci pomocy, jeśli o nią poprosisz.

Upór w dążeniu do celu

Dorosły zawodnik zapewne już dawno przestał rozpamiętywać, jak wyglądały jego pierwsze treningi. Jeżeli jednak tylko postara się wrócić pamięcią do etapu, w którym dopiero uczył się podstaw wybranego przez siebie sportu, zauważy, jak długą drogę przeszedł.

Jeżeli przetrwałeś wiele lat w sporcie, który wymaga nie tylko przełamania zmęczenia, ale i wejścia w bliski kontakt z przeciwnikiem, który podczas walki chce Ci wyrządzić swego rodzaju krzywdę, uczysz nie tylko tego, jak radzić sobie na macie, ale i tego, jak wytrwale pokonywać napotkane w życiu trudności.

Umiejętność szybkiego uczenia się

W przypadku osób trenujących sporty walki umiejętność szybkiego uczenia się, nie jest pustym frazesem. Praktycznie każdy trening, w którym bierzesz udział, zmusza Cię do nauki czegoś nowego.

Nie chodzi wcale o uczenie się nowych technik, w końcu tych jest ograniczony zasób. Wystarczy, że będziesz musiał zapamiętać kilka kombinacji do wykonania naprzemiennie z partnerem.

Trzymanie nerwów na wodzy

Udział w zawodach sportowych, podczas których wychodzisz do walki, bardzo dobrze uczy tego, jak opanować swoje emocje. Poziom stresu, który pojawia się już po wyczytaniu Twojego nazwiska jako osoby, która przygotowuje się do kolejnego pojedynku, jest w zasadzie nie do opisania. Szybkie bicie serca, uczucie ciężkich nóg i wrażenie ucisku w klatce piersiowej sprawia, że ilość adrenaliny w Twoim ciele przybiera ogromne wartości.

Przełożenie tego na życie codzienne jest proste. Za każdym razem, gdy w Twoim życiu dochodzi do nagłej, stresującej sytuacji, która może przydarzyć się każdemu (skaleczenie nożem w kuchni, upadek dziecka na rowerze, użądlenie przez owada) prawdopodobnie, zamiast niepotrzebnie panikować, wpierw opanujesz sytuację a ewentualnie gdy wszystko będzie już jak trzeba, dopuścisz do siebie nerwy i myśl o tym, co właśnie się wydarzyło. To ogromny atut.

Tego, czy dziecko będzie trenowało przez całe życie (lub przynajmniej jego część) nikt nie jest w stanie zaplanować. Jednak zawsze jest szansa, aby troszkę mu w tym pomóc. Pierwszy krok to poszukiwania odpowiedniego miejsca aż do skutku. Jeżeli dziecku nie odpowiada lub przestaje odpowiadać dane miejsce, często wystarczy zaprowadzić je w inne. Drugi krok to nie wpływanie w żaden sposób na to, czy dziecko będzie trenowało. Jeszcze żadnemu z rodziców nie udało się sprawić, żeby maluch, które nie chce trenować stał się nagle zawodnikiem 😉

Jeżeli w swoim otoczeniu masz dziecko, które trenuje z pełnym zaangażowaniem, możesz być pewien, że po wielu latach stanie się niezwykłym człowiekiem. Być może sam należysz do takich ludzi, wtedy śmiało możesz o sobie mówić, że masz sporo szczęścia.

Więcej kategorii:

Podobne artykuły